رابطه محیط فیزیکی و رفتار انسان

رابطه میان محیط فیزیکی و رفتار انسان یکی از محورهای بنیادین روان شناسی محیطی است که بر اساس آن، کالبد فضا می تواند رفتارهای خاصی را در انسان القا، تسهیل یا مهار کند. در محیط های آموزشی، عناصر فیزیکی نظیر تراکم جمعیتی در کلاس، میزان سروصدای محیطی، و حتی چیدمان صندلی ها بر الگوهای رفتاری دانش آموزان از جمله میزان مشارکت، تمرکز و رفتارهای پرخاشگرانه تاثیر مستقیم دارند (مرتضوی، ۱۳۸۰). پژوهش های داخلی تاکید دارند که انسان ها در محیط هایی که دارای شفافیت فضایی، نظم بصری و کیفیت بالای کالبدی هستند، رفتارهای هنجارمندتر و تعاملات اجتماعی مثبت تری از خود نشان می دهند. در واقع، کالبد مدرسه با تعیین مرزها و فضاهای تعاملی، به رفتار دانش آموز جهت می دهد و می تواند به طور ناخودآگاه موجب افزایش نظم پذیری یا برعکس، بروز رفتارهای ناهنجار ناشی از ازدحام و خستگی محیطی شود (بمانیان و همکاران، ۱۳۹۲).