مفهوم مبانی نظری در مطالعات محیط های آموزشی

مبانی نظری در مطالعات مرتبط با محیط های آموزشی، چارچوبی نظام مند و تحلیلی را فراهم می آورد که بر اساس آن، تعاملات میان کالبد فیزیکی و فرآیندهای عالی ذهن انسان تبیین می گردد. این حوزه از دانش که به شدت با روان شناسی محیطی و علوم تربیتی گره خورده است، درصدد پاسخگویی به این پرسش است که چگونه ویژگی های فضایی می توانند به عنوان متغیرهای مستقل، بر متغیرهای وابسته ای نظیر یادگیری، رفتار و سلامت روان اثر بگذارند. در پژوهش های داخلی، تبیین مبانی نظری به معنای استخراج اصول حاکم بر طراحی فضا بر مبنای یافته های علمی است که بر اهمیت ادراک فضایی و تاثیر آن بر بازدهی آموزشی تاکید دارند (مرتضوی، ۱۳۸۰). در واقع، مبانی نظری در این عرصه به مثابه یک نقشه راه عمل می کند که طراحان و مربیان را قادر می سازد تا به جای تکیه بر شهود صرف، از یافته های تجربی در زمینه ی رابطه میان فضا و ذهن بهره بگیرند و محیطی را خلق کنند که از نظر ساختاری با نیازهای رشد دانش آموزان همسو باشد (خانی، ۱۴۰۱).