خودتنظیمی یادگیری و اشتیاق تحصیلی

یادگیری خودتنظیم شامل فرآیندهایی است که دانش آموز طی آن افکار، احساسات و رفتارهای خود را برای رسیدن به اهداف آموزشی مدیریت می کند. اشتیاق تحصیلی و خودتنظیمی در یک رابطه تعاملی قرار دارند؛ به طوری که دانش آموزان مشتاق، تمایل بیشتری به استفاده از راهبردهای فراشناختی (برنامه ریزی، نظارت و نظم دهی) دارند و استفاده از این راهبردها نیز به نوبه خود اشتیاق شناختی را تعمیق می بخشد (سیف، ۱۳۹۵). در محیط هایی که استقلال دانش آموز محترم شمرده می شود، فرد یاد می گیرد که چگونه بر فرآیند یادگیری خود کنترل داشته باشد و این احساس عامل بودن، اشتیاق درونی او را شعله ور می سازد (کرشکی، ۱۳۹۳). پژوهش های داخلی تاکید دارند که دانش آموزان خودتنظیم، کمتر دچار افت اشتیاق می شوند، زیرا ابزارهای لازم برای مدیریت یادگیری و حفظ انگیزه در شرایط سخت را در اختیار دارند.