رابطه بین صلاحیت های حرفه ای معلمان و میزان رضایت همزمان والدین و دانش آموزان از مدرسه

پژوهش پیش رو با هدف واکاوی رابطه میان صلاحیت های حرفه ای معلمان و میزان رضایت همزمان والدین و دانش آموزان از مدرسه، با تاکید ویژه بر بافت مدارس ایران با جمعیت محدود (کمتر از ۹۰ نفر) انجام شده است. مبانی نظری پژوهش بر مفاهیم خودکارآمدی معلم (بندورا)، مشارکت خانواده و مدرسه (اپستاین)، خوش بینی تحصیلی و اعتماد (هوی)، عاملیت انسانی (باقری) و مدل معلم به مثابه رهبر (مهرمحمدی و بابلوعلی) استوار است. استدلال اصلی آن است که در مدارس کوچک، به دلیل شدت تاثیر هر رفتار فردی، شایستگی های ارتباطی-عاطفی معلم (نظیر گوش دادن فعال، مدیریت تعارض، اطلاع رسانی شفاف و بازخورد محترمانه) نسبت به شایستگی های صرفا فنی و علمی، نقش تعیین کننده تری در ایجاد دوگانه «حس امنیت در دانش آموز» و «حس اعتماد در والدین» ایفا می کنند. یافته های نظری نشان می دهد که سه دسته رفتار ساده و روزمره معلم شامل نحوه واکنش به خطاهای دانش آموز، کیفیت شروع ارتباط با والدین، و الگوی اطلاع رسانی به موقع، بیشترین همپوشانی را در کاهش شکایت های رسمی و غیررسمی از مدرسه دارند. همچنین چهار قابلیت قابل آموزش و کم هزینه یعنی سه عبارت آغازین محترمانه، تکنیک تشویق پیش از بازخورد منفی، پیام دوخطی هفتگی، و روش انتخاب دادن به دانش آموز، به عنوان حداقل چارچوب عملی برای ارتقای همزمان تمایل والدین به مشارکت و اشتیاق دانش آموز به ماندن در کلاس شناسایی شده است. نتیجه نهایی آنکه در نظام آموزشی ایران، سرمایه گذاری روی ارتقای شایستگی های ارتباطی معلمان، به ویژه در مدارس کوچک، بازگشت سرمایه ای سریع تر و ملموس تر از مداخلات هزینه بر فیزیکی یا فناورانه دارد.

کلیدواژه ها:

صلاحیت های حرفه ای معلم ، رضایت والدین ، رضایت دانش آموز ، مدارس با جمعیت محدود ، شایستگی های ارتباطی ، مشارکت خانواده و مدرسه ، خودکارآمدی معلم