تاثیر یادگیری سازمانی بر کیفیت تدریس و یادگیری در مدارس ابتدایی

کیفیت فرآیندهای یاددهی-یادگیری در مدارس ابتدایی به عنوان شالوده اصلی نظام تعلیم و تربیت، مستلزم تحول مداوم در نگرش ها، مهارت ها و ساختارهای حاکم بر سازمان های آموزشی است. پژوهش حاضر با هدف بررسی مروری و تحلیلی تاثیر یادگیری سازمانی بر کیفیت تدریس معلمان و سطح یادگیری فراگیران دوره ابتدایی انجام شده است. روش پژوهش در این مطالعه، مروری-تحلیلی بوده و با فیش برداری و واکاوی نظام مند اسناد، کتاب ها و مقالات معتبر علمی در پایگاه های داده داخلی و بین المللی سامان یافته است. یافته های حاصل از تحلیل متون نشان می دهد که استقرار فرآیندهای یادگیری سازمانی در مدارس، نقشی کلیدی در گذار از شیوه های تدریس سنتی به رویکردهای فعال و نوین ایفا می کند. یادگیری سازمانی از طریق ارتقای صلاحیت حرفه ای معلمان، ترویج فرهنگ درس پژوهی، کاربست روش های حل مسئله و توسعه راهبردهای یادگیری مشارکتی، انگیزه درونی کادر آموزشی و فراگیران را بیدار کرده و به بهبود مستمر عملکرد تحصیلی منجر می شود. همچنین، جو عاطفی مثبت کلاس و سبک رهبری تحول آفرین، به عنوان متغیرهای واسطه ای کلیدی در کاهش استرس تحصیلی و ارتقای خلاقیت عمل می کنند. در مقابل، وجود موانع فیزیکی و چالش های ساختاری در مدارس، موانع جدی در مسیر پیاده سازی این الگو ایجاد می کند. در نهایت، نهادینه سازی یادگیری سازمانی، راهبردی اساسی برای تربیت نسلی با خودکارآمدی بالا و تفکری واگرا به شمار می رود.

کلیدواژه ها:

یادگیری سازمانی ، کیفیت تدریس ، یادگیری ، فراگیران ابتدایی ، روش های نوین تدریس