اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر رنج ادراک ش ده، بیگانگی اجتماعی و خستگی هیجانی در زنان سرپرست خانوار

در این مقاله به اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر رنج ادراک شده، بیگانگی اجتماعی و خستگی هیجانی در زنان سرپرست خانوار پرداخته شده است. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون همراه با گروه کنترل بوده است. جامعه آماری تحقیق، کلیه زنان سرپرست خانوار شهر تهران هستند که به کلینیک های درمانی مراجعه کرده اند. برای شناسایی نمونه ها از این ابزار و بر اساس تشخیص روانشناس بالینی شناسایی شدند. نمونه پژوهش حاضر، ۳۲ نفر از زنان سرپرست خانوار (۱۶ نفر در گروه کنترل و ۱۶ نفر در گروه آزمایش) با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و بطور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. سپس مرحله پیش آزمون از هر دو گروه آزمایش و کنترل انجام شد. در ادامه، گروه آزمایش تحت مداخله درمان شناختی رفتاری قرار گرفتند و به مدت ۸ جلسه ۲ ساعته و هر هفته یک جلسه، مداخله درمانی را دریافت کردند در صورتیکه گروه کنترل (گواه) تحت هیچ مداخله ی درمانی قرار نگرفت و در لیست انتظار قرار گرفتند. سپس مرحله پس آزمون اجرا شد. ابزارهای گردآوری داده های پژوهش پرسشنامه رنج ادراک شده اسچالز و همکاران (۲۰۱۰)، مقیاس بیگانگی اجتماعی بنی فاطمه و رسولی (۱۳۹۰) و پرسشنامه خستگی هیجانی راترفورد و همکاران (۲۰۰۹) بود. در نهایت داده های تحقیق در دو بخش آمار توصیفی و آمار استنباطی با بهره مندی از آزمون کواریانس تک متغیره با نرم افزار SPSS تجزیه و تحلیل شدند. نتایج تحقیق نشان داد درمان شناختی رفتاری بر رنج ادراک شده، بیگانگی اجتماعی و خستگی هیجانی زنان سرپرست خانوار تاثیر دارد. لذا به درمانگران پیشنهاد می شود از این مداخله درمانی جهت بهبود رنج ادراک شده، بیگانگی اجتماعی و خستگی هیجانی زنان سرپرست خانوار استفاده نمایند.

کلیدواژه ها:

اثربخشی درمان شناختی رفتاری ، رنج ادراک شده ، بیگانگی اجتماعی ، خستگی هیجانی ، زنان سرپرست خانوار.