انگیزش درونی و بیرونی: تعاریف، تفاوت ها و پیامدها

انگیزش درونی به انجام فعالیت به دلیل ماهیت لذت بخش و رضایت بخش آن اشاره دارد، در حالی که انگیزش بیرونی متاثر از مشوق های خارجی مانند پاداش، نمره یا پرهیز از تنبیه است. در نظریه های یادگیری، انگیزش درونی به عنوان موتور محرک یادگیری عمیق و پایدار شناخته می شود. فعالیت های بازی وار در آموزش، پتانسیل دوگانه ای دارند؛ آن ها می توانند با ارائه مشوق های بیرونی، یادگیرندگان کم انگیزه را جذب کنند، اما هنر اصلی بازی وارسازی در این است که به مرور زمان، این انگیزه های بیرونی را به انگیزه های درونی تبدیل کند. پژوهشگران تاکید دارند که اگر بازی وارسازی صرفا بر پاداش های بیرونی متمرکز بماند، با حذف پاداش، رفتار یادگیری نیز متوقف می شود. بنابراین، طراحی آموزشی باید به گونه ای باشد که عناصر بازی، کنجکاوی و حس کشف یادگیرنده را تحریک کرده و او را به سمت درونی سازی اهداف آموزشی سوق دهند (طالب و همکاران، ۱۴۰۱).