رویکرد شناختی-اجتماعی و نقش خودکارآمدی در انگیزش

نظریه شناختی-اجتماعی بندورا بر نقش «خودکارآمدی» یا باور فرد به توانایی های خود برای دستیابی به اهداف تاکید دارد. بازی وارسازی در آموزش می تواند منبعی غنی برای تقویت خودکارآمدی باشد؛ چرا که از طریق تجربه موفقیت های پی درپی و دریافت بازخورد مثبت، فرد به این باور می رسد که می تواند از پس چالش های آموزشی برآید. در محیط های آموزشی که از فعالیت های بازی وار استفاده می کنند، یادگیرنده با الگوبرداری از همتایان موفق و مشاهده مسیر پیشرفت دیگران، استانداردهای ذهنی خود را ارتقا می دهد. پژوهش ها در ایران نشان داده اند که خودکارآمدی بالا، واسطه ای قوی بین فعالیت های بازی وار و میزان تلاش مستمر یادگیرنده در انجام تکالیف دشوار است؛ به عبارتی، بازی وارسازی با ارائه تجربه های موفق، باور یادگیرنده به توانمندی هایش را تقویت کرده و او را برای رویارویی با چالش های پیچیده تر آماده می سازد (اکبری و همکاران، ۱۴۰۱).