نظریه جریان (Flow) و غرقگی در فعالیت های یادگیری

نظریه جریان که توسط چیکسنت میهایی مطرح شده است، حالتی را توصیف می کند که در آن یادگیرنده چنان در فعالیت غرق می شود که گذشت زمان را احساس نمی کند. این حالت، زمانی رخ می دهد که تعادلی دقیق میان سطح مهارت فرد و میزان دشواری چالش ایجاد شود. اگر چالش بسیار دشوار باشد، یادگیرنده دچار اضطراب می شود و اگر بسیار آسان باشد، دچار ملال می گردد. در طراحی فعالیت های بازی وار آموزشی، استفاده از این نظریه حیاتی است؛ چرا که بازی وارسازی باید مسیر پیشرفت تدریجی داشته باشد تا یادگیرنده همواره در منطقه «جریان» باقی بماند. در واقع، سیستم های سطح بندی در بازی وارسازی به این منظور طراحی می شوند که با افزایش مهارت دانش آموز، چالش های دشوارتر پیش روی او قرار گیرد تا او به طور مداوم در حالت غرقگی و اشتیاق یادگیری باقی بماند (حسینی و محمدی، ۱۴۰۰).