تاریخچه و روندهای شکل گیری بازی وارسازی در آموزش

ریشه های بازی وارسازی در آموزش را می توان در سیر تکاملی استفاده از تکنولوژی های دیجیتال در کلاس درس جست وجو کرد. در دهه های پیشین، استفاده از نرم افزارهای آموزش محور (CAI) تنها به نمایش محتوا به صورت خطی محدود بود، اما با ظهور نسل های جدید بازی های ویدئویی و درک توانایی آن ها در درگیر کردن ذهن، رویکردها تغییر یافت. روند شکل گیری بازی وارسازی از اوایل دهه ۲۰۱۰ میلادی با تمرکز بر مولفه های «پاداش محور» آغاز شد که در آن سیستم های امتیازدهی و رتبه بندی غالب بودند. اما روند کنونی پژوهش ها در ایران و جهان، از این مدل های سطحی فاصله گرفته و به سمت «بازی وارسازی انسان محور» حرکت کرده است. در الگوهای جدید، تمرکز از پاداش های بیرونی به ارتقای تجربه یادگیرنده و تامین نیازهای روان شناختی او معطوف شده است. امروزه بازی وارسازی دیگر صرفا یک ابزار تکنولوژیک نیست، بلکه به عنوان یک استراتژی طراحی سیستم های آموزشی شناخته می شود که تلاش دارد با تحلیل ویژگی های یادگیرنده، محیطی شخصی سازی شده و پویا ایجاد کند (محمدی و عباسی، ۱۴۰۱).