تاثیر هوش مصنوعی بر توسعه شایستگی های پژوهشی در مدارس

توسعه شایستگی های پژوهشی در مدارس به عنوان یکی از ارکان اساسی نظام های آموزشی نوین شناخته می شود که دانش آموزان را برای مواجهه با چالش های پیچیده دنیای امروز آماده می سازد. با ورود فناوری های نوین، هوش مصنوعی به عنوان یک پیشران قدرتمند تحول آفرین، ابعاد مختلف فرآیند یاددهی، یادگیری و پژوهش را تحت تاثیر قرار داده است. هدف اصلی این مقاله مروری، بررسی جامع تاثیر هوش مصنوعی بر توسعه شایستگی های پژوهشی دانش آموزان در محیط های آموزشگاهی است. روش بررسی در این تحقیق به صورت مروری و تحلیلی با اتکا به ادبیات پژوهشی و اسناد علمی معتبر داخلی و بین المللی است. یافته های حاصل از تحلیل متون نشان می دهد که ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی با تسهیل فرآیندهای جستجوی پیشرفته، تحلیل داده های کیفی و کمی، سازماندهی اطلاعات و بهبود نگارش علمی، نقش بسزایی در ارتقای مهارت های کاوشگری دارند. با این حال، استفاده از این فناوری ها با چالش های جدی نظیر تضعیف تفکر انتقادی اصیل، مسائل اخلاقی مرتبط با سرقت علمی، کاهش خلاقیت فردی و ضرورت سیاست گذاری دقیق آموزشی همراه است. نتایج این پژوهش بر این نکته تاکید دارد که هوش مصنوعی نباید جایگزین فرآیند اندیشه ورزی مستقل دانش آموزان شود، بلکه باید به عنوان یک ابزار کمکی و مکمل در راستای تقویت تفکر تحلیلی و مهارت های حل مسئله مورد بهره برداری قرار گیرد. در نهایت، تدوین چارچوب های اخلاقی و برنامه های توانمندسازی معلمان و دانش آموزان برای استفاده مسئولانه از این فناوری پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، شایستگی های پژوهشی ، مدارس ، تفکر انتقادی ، اخلاق پژوهش.