مدیریت رفتار دیجیتال دانش آموزان از طریق مداخلات آموزشی و ارتقای خود کنترلی

گسترش استفاده دانش آموزان از تلفن های هوشمند، شبکه های اجتماعی، بازی های دیجیتال و پلتفرم های آموزشی، فرصت های تازه ای برای یادگیری و تعامل فراهم کرده است؛ با این حال، هم زمان چالش هایی همچون حواس پرتی، اعتیاد رفتاری، کاهش تمرکز، افت عملکرد تحصیلی و تضعیف مهارت های خودتنظیمی نیز پدید آمده است. هدف این مقاله، تبیین مفهوم «رفتار دیجیتال دانش آموزان» و بررسی نقش مداخلات آموزشی و ارتقای خودکنترلی در مدیریت آن است. این پژوهش با رویکرد مرور تحلیلی -توصیفی، یافته های نظری و تجربی مرتبط با رفتار دیجیتال، خودکنترلی، سواد رسانه ای، آموزش مهارت های خودتنظیمی و نقش خانواده و مدرسه را بررسی می کند. نتایج نشان می دهد که مدیریت موثر رفتار دیجیتال، صرفا با محدودسازی استفاده از ابزارهای دیجیتال حاصل نمی شود، بلکه نیازمند ترکیبی از آموزش آگاهانه، اصلاح محیط یادگیری، تقویت مهارت های خودنظارتی، تنظیم قواعد روشن و مشارکت فعال والدین و معلمان است. در این میان، خودکنترلی به عنوان یکی از مولفه های مرکزی موفقیت تحصیلی و سازگاری روان شناختی، می تواند از طریق مداخلات آموزشی، تمرین های رفتاری، بازخورد مستمر و الگوسازی تقویت شود. مقاله حاضر در پایان، مجموعه ای از راهکارهای کاربردی برای مدارس، معلمان و خانواده ها ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

رفتار دیجیتال ، خودکنترلی ، مداخلات آموزشی ، دانش آموزان ، سواد رسانه ای ، خودتنظیمی