کاربرد فناوری های هوشمند در یادگیری مهارت های عملی دانش آموزان دوره اول متوسطه

دوره اول متوسطه، مرحله ای حساس در شکل گیری هویت مهارتی و کشف استعدادهای عملی دانش آموزان است. در این برهه، یادگیری مهارت های عملی فراتر از انتقال دانش نظری، نیازمند درگیر شدن در تجارب اصیل، آزمون و خطا، و بازخورد فوری است. این مقاله مروری به بررسی نظام مند کاربرد فناوری های هوشمند، از جمله واقعیت مجازی (VR)، واقعیت افزوده (AR)، هوش مصنوعی (AI)، اینترنت اشیا (IoT) و رباتیک آموزشی، در تسهیل و غنی سازی یادگیری مهارت های عملی برای این گروه سنی می پردازد. روش پژوهش، مرور روایتی ادبیات با جستجوی نظام مند در پایگاه های داده علمی فارسی و انگلیسی در بازه زمانی ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۴ بوده است. یافته ها نشان می دهد که این فناوری ها از طریق ایجاد محیط های یادگیری شخصی سازی شده، امن، تعاملی و غوطه ور، به طور معناداری بر انگیزه، درگیری شناختی، و توسعه مهارت های عملی و تفکر طراحی دانش آموزان تاثیر می گذارند. با این حال، چالش هایی نظیر زیرساخت ناکافی، هزینه های بالا، آمادگی معلمان و ملاحظات اخلاقی، موانعی در مسیر پذیرش گسترده آن ها هستند. این مقاله با ترکیب ادبیات موجود، چارچوبی مفهومی برای ادغام موثر فناوری های هوشمند در برنامه درسی مهارت آموزی دوره اول متوسطه ارائه می دهد و روندهای آینده و شکاف های پژوهشی را برجسته می سازد. نتیجه گیری نهایی بر ضرورت یک رویکرد کل نگر تاکید دارد که در آن فناوری نه به عنوان جایگزین، بلکه به عنوان یک شریک شناختی قدرتمند در خدمت مربیان انسان گرا برای پرورش نسلی خلاق، توانمند و مسلط به مهارت های عملی عمل می کند.

کلیدواژه ها:

فناوری های هوشمند ، یادگیری مهارت های عملی ، دوره اول متوسطه ، واقعیت مجازی ، هوش مصنوعی ، آموزش فنی و حرفه ای