ارزیابی اثربخشی جانشین پروری مدیران میانی در شهرداری ها

هدف: این پژوهش با هدف ارزیابی اثربخشی برنامه های جانشین پروری مدیران میانی در شهرداری ها و شناسایی عوامل موفقیت، موانع و پیامدهای قابل اندازه گیری آن، با استفاده از مرور نظام مند و فراترکیب مطالعات انجام شده است.روش: جستجو در پایگاه های داده Scopus، Web of Science، ScienceDirect، Google Scholar، SID، Magiran و Noormags مطابق با دستورالعمل PRISMA ۲۰۲۰ انجام شد. از ۵۴۳ عنوان اولیه، پس از غربالگری، ۲۷ مطالعه تجربی با کیفیت بالا برای تحلیل نهایی انتخاب گردید.یافته ها: جانشین پروری مدیران میانی در شهرداری ها در پنج حوزه کلیدی اثربخشی دارد: کاهش زمان پر کردن جایگاه های مدیریتی (۵۲٪)، افزایش آمادگی جانشینان (۶۳٪)، بهبود نرخ نگهداشت مدیران مستعد (۴۱٪)، کاهش هزینه های استخدام خارجی (۳۷٪) و افزایش رضایت شغلی جانشینان (۵۸٪). موانع اصلی عبارتند از: مقاومت فرهنگی مدیران ارشد (۷۹٪)، نبود نظام شایسته سالاری شفاف (۷۴٪)، ضعف در مستندسازی دانش تجربی (۶۸٪) و کمبود بودجه پایدار (۵۵٪). شش نقش تحول یافته برای مدیران منابع انسانی شهرداری ها شناسایی شد: طراح مسیر جانشینی، ارزیاب شایستگی های پنهان، مربی جانشینان، تسهیل گر انتقال دانش، ناظر عدالت در جانشین پروری و مشاور استراتژیک مدیران ارشد.نتیجه گیری: جانشین پروری موثر مدیران میانی در شهرداری ها مستلزم رویکردی سیستماتیک، تلفیقی از ابزارهای رسمی و غیررسمی، حمایت مستمر مدیران ارشد و فرهنگ یادگیری است، نه صرفا تهیه فهرست اسامی جایگزین.

کلیدواژه ها:

جانشین پروری ، مدیران میانی ، شهرداری ها ، اثربخشی سازمانی ، مرور نظام مند