تحلیل تاثیر مدیریت ارتباط با شهروند (CiRM) بر تمایل به پرداخت داوطلبانه عوارض شهری

مدیریت ارتباط با شهروند (CiRM) به عنوان رویکردی داده محور برای بهبود تعاملات دولت های محلی با شهروندان، نقشی اساسی در ارتقای مشارکت داوطلبانه و پایداری مالی شهری ایفا می کند. هدف این پژوهش، تحلیل تاثیر CiRM بر تمایل شهروندان به پرداخت داوطلبانه عوارض شهری با تاکید بر سازوکارهای اعتماد، شفافیت و کیفیت خدمات ادراک شده است. پژوهش حاضر به روش توصیفی–تحلیلی و با استفاده از داده های پیمایشی گردآوری شده از شهروندان مناطق شهری منتخب انجام شد. برای آزمون مدل مفهومی، از تحلیل معادلات ساختاری مبتنی بر حداقل مربعات جزیی (PLS-SEM) استفاده گردید. نتایج نشان داد استقرار موثر CiRM از طریق افزایش شفافیت اطلاعات، پاسخگویی اجرایی و تسهیل ارتباطات دوسویه، موجب ارتقای اعتماد نهادی شهروندان می شود و این اعتماد، متغیر واسط اصلی در افزایش تمایل به پرداخت داوطلبانه عوارض است. علاوه براین، بهبود کیفیت خدمات شهری و ادراک عدالت توزیعی نقش تقویت کننده ای بر رابطه بین CiRM و رفتارهای مالی داوطلبانه دارد. یافته ها حاکی از آن است که استفاده راهبردی از CiRM می تواند به عنوان یک ابزار کلیدی در سیاست های مدیریت شهری جهت تقویت منابع درآمدی پایدار بدون اعمال فشارهای مالی اجباری به کار گرفته شود. در نهایت، پیشنهاد می شود شهرداری ها با توسعه زیرساخت های دیجیتال، یکپارچه سازی داده های شهروندی و طراحی سازوکارهای بازخورد موثر، اثربخشی CiRM در حوزه مشارکت مالی داوطلبانه را افزایش دهند.

کلیدواژه ها:

مدیریت ارتباط با شهروند ، اعتماد نهادی ، شفافیت ، کیفیت خدمات شهری ، تمایل به پرداخت ، عوارض شهری