شناسایی و اولویت بندی راهکارهای حمایتی شهرداری در ارتقای عملکرد کسب وکارهای زنان کارآفرین

کارآفرینی زنان به عنوان موتور محرک توسعه پایدار، نقشی تعیین کننده در اقتصادهای محلی ایفا می کند؛ با این حال، دستیابی به این پتانسیل نیازمند بسترهای حمایتی نظام مندی است که مدیریت شهری می تواند فراهم آورد. هدف اصلی این پژوهش، شناسایی و اولویت بندی راهکارهای حمایتی شهرداری برای ارتقای عملکرد کسب وکارهای زنان کارآفرین است. این مطالعه از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی-پیمایشی است. جامعه آماری شامل خبرگان و متخصصان حوزه مدیریت شهری و کارآفرینی بوده که نمونه ای ۳۸۴ نفری به روش تصادفی در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه محقق ساخته با ۲۵ گویه در ۴ بعد اصلی (زیرساختی، سازمانی، فردی و حمایتی) بود. تحلیل داده ها با استفاده از مدل یابی معادلات ساختاری (SEM) و نرم افزار LISREL انجام شد. یافته ها نشان داد که ابعاد «فردی و شایستگی ها» و «حمایتی و اجتماعی» بیشترین اثرگذاری را بر موفقیت کسب وکارها دارند. در مقابل، تمامی مولفه های «بعد سازمانی و مدیریتی» در رتبه های انتهایی قرار گرفتند که گویای وجود شکافی عمیق میان سیاست های شهرداری و نیازهای عملیاتی کارآفرینان است. نتایج حاکی از آن است که به جای تمرکز صرف بر تسهیلات مالی، اصلاح ساختارهای بوروکراتیک و ارتقای چابکی فرآیندهای اداری، اولویت های راهبردی مدیریت شهری برای توانمندسازی زنان کارآفرین محسوب می شوند.

کلیدواژه ها:

کارآفرینی زنان ، مدیریت شهری ، راهکارهای حمایتی ، تحلیل عاملی ، توسعه پایدار