اثر بخشی آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد بر انگیزش پیشرفت و خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان

هدف از تحقیق حاضر بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد بر انگیزش پیشرفت و خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان پسر متوسطه دوم شهر اهر بود. روش تحقیق از نظر هدف، کاربردی و از نوع نیمه تجربی بود. جامعه آماری کلیه دانش آموزان پسر مقطع متوسطه دوره دوم شهرستان اهر بود و ۶۰ نفر به عنوان نمونه آماری بصورت تصادفی انتخاب و در دو گروه آموزش و کنترل قرار گرفتند.از دو پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی جینکز و مورگان (۱۹۹۹) و پرسشنامه انگیزش پیشرفت تحصیلی هرمنس (۱۹۸۷) جهت جمع آوری داده ها استفاده شد. جهت آزمون فرضیه ها از آزمون آماری تحلیل کوواریانس(آنکووا) استفاده شد. نتایج تحقیق نشان داد آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد بر خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهرستان اهر تاثیر مثبت و معنادار دارد (۰۱/۰>p). همچنین نتایج آزمون انکووا نشان داد آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد بر انگیزش پیشرفت تحصیلی دانش آموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهرستان اهر تاثیر معناداری دارد(۰۱/۰>p). بنابراین مسئولین آموزش و پرورش برنامه آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد را برای بهبود وضعیت دانش آموزان از نظر خودکارآمدی و انگیزش پیشرفت تحصیلی دانش آموزان در برنامه های هفتگی بگنجانند.

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد ، انگیزش پیشرفت ، خودکارآمدی تحصیلی.