نقش شهرداری ها در مدیریت روانی و اجتماعی پس از بحران

در دهه های اخیر، شهرها بیش از پیش در معرض انواع بحران ها اعم از طبیعی، فناورانه و انسانی قرار گرفته اند. پیامدهای این بحران ها نه تنها در بعد فیزیکی و اقتصادی، بلکه در ابعاد روانی، اجتماعی و فرهنگی نیز تاثیرات عمیقی بر زندگی شهروندان برجای می گذارد. در چنین شرایطی، شهرداری ها به عنوان نهادهای محلی و اجتماعی نزدیک به مردم، نقشی حیاتی در مدیریت روانی و اجتماعی پس از بحران ایفا می کنند.هدف این پژوهش، بررسی جایگاه و کارکرد شهرداری ها در بازسازی سرمایه اجتماعی، بازگرداندن حس امنیت، و حمایت روانی از شهروندان پس از وقوع بحران هاست. روش پژوهش، توصیفی–تحلیلی با رویکرد کیفی است و داده ها بر اساس مطالعات کتابخانه ای و بررسی تجارب داخلی و بین المللی گردآوری شده اند.نتایج نشان می دهد که شهرداری ها می توانند با بهره گیری از شبکه های محلی، سازمان های مردم نهاد، خدمات اجتماعی و رسانه های شهری، نقش موثری در بازتوانی روانی، احیای اعتماد عمومی، و بازسازی هویت جمعی شهر پس از بحران ها داشته باشند. با این حال، ضعف در آموزش کارکنان، نبود پروتکل های مشخص روان اجتماعی، و کمبود هماهنگی میان نهادهای مسئول از موانع اصلی این حوزه محسوب می شود. در پایان، چارچوبی راهبردی برای تقویت نقش شهرداری ها در مدیریت روانی–اجتماعی پس از بحران ارائه شده است

کلیدواژه ها:

مدیریت شهری ، شهرداری ، بحران ، حمایت روانی ، بازسازی اجتماعی ، تاب آوری شهری