بررسی تاثیر فعالیت های فوق برنامه بر تعامل سازنده میان دانش آموزان و معلمان در دوره اول متوسطه شهر کرمانشاه ( ناحیه سه)

دوره اول متوسطه، به ویژه در دوران نوجوانی، مرحله ای حساس در شکل گیری هویت و مهارت های اجتماعی دانش آموزان است. با توجه به چالش های ارتباطی رایج در کلاس های درس سنتی، این پژوهش با هدف بررسی تاثیر فعالیت های فوق برنامه بر تعامل سازنده میان دانش آموزان و معلمان در دوره اول متوسطه ناحیه سه شهر کرمانشاه انجام شد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی-پیمایشی بود. جامعه آماری تحقیق شامل کلیه دانش آموزان دوره اول متوسطه و معلمان شاغل در مدارس ناحیه سه کرمانشاه در سال تحصیلی ۱۴۰۵ - ۱۴۰۴ بود که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای، حجم نمونه ای مشخص (بر اساس جدول مورگان) انتخاب شدند. نتایج نشان داد که اگرچه فعالیت های فوق برنامه در مدارس ناحیه سه کرمانشاه برگزار می شود، اما تنوع آن ها محدود و مشارکت معلمان اغلب جنبه نظارتی دارد. با این حال، تحلیل همبستگی نشان دهنده رابطه مثبت و معنادار بین مشارکت مستمر در فعالیت های فوق برنامه و ابعاد تعامل سازنده از جمله اعتماد متقابل، صمیمیت عاطفی و همکاری مشترک است. یافته ها حاکی از آن بود که فعالیت هایی که در آن ها معلمان و دانش آموزان نقش هم پیشه و همکار دارند، به شدت بر کاهش شکاف نسلی و افزایش رضایت شغلی و تحصیلی تاثیرگذارند. همچنین، موانعی نظیر کمبود بودجه، کمبود زمان و عدم توجه به بافت فرهنگی منطقه به عنوان چالش های اصلی شناسایی شدند. و فعالیت های فوق برنامه می توانند به عنوان یک راهبرد موثر تربیتی، فاصله های رسمی کلاس درس را کاهش داده و بستر مناسبی برای ایجاد اعتماد و صمیمیت میان معلمان و دانش آموزان فراهم کنند. با این حال، اثربخشی این فعالیت ها منوط به برنامه ریزی دقیق، تنوع بخشی به فعالیت ها، آموزش مهارت های ارتباطی به معلمان و توجه به ویژگی های فرهنگی-بومی منطقه است.

کلیدواژه ها:

فعالیت های فوق برنامه ، تعامل سازنده ، معلمان و دانش آموزان ، دوره اول متوسطه ، کرمانشاه ، اعتماد متقابل.