کاربرد هوش مصنوعی در ارتقای یادگیری دانش آموزان در دوران آموزش مجازی مدارس

آموزش مجازی در دوران همه گیری کووید-۱۹ به سرعت جایگزین آموزش حضوری شد، اما چالش هایی نظیر کاهش تعامل، نبود بازخورد فوری، دشواری شخصی سازی یادگیری را به همراه داشت. در این شرایط، هوش مصنوعی به عنوان فناوری تحول آفرین مطرح شده است. مقاله حاضر با رویکرد مروری و با هدف بررسی کاربردهای هوش مصنوعی در ارتقای یادگیری دانش آموزان در دوران آموزش مجازی مدارس تدوین شده است. در این مقاله، ابتدا مبانی نظری و مفاهیم کلیدی شامل یادگیری تطبیقی، سیستم های توصیه گر و تحلیل یادگیری تشریح می شود. سپس مهم ترین کاربردهای عملی هوش مصنوعی شامل طراحی محتوای شخصی شده، تصحیح خودکار تکالیف، بازخورد بی درنگ، پایش سطح توجه، و کمک به معلمان در تحلیل داده های رفتاری دانش آموزان مرور می گردد. در ادامه، ابزارهای عینی و در دسترس هوش مصنوعی مانند ربات های گفتگوگر، سامانه های تولید محتوای خودکار و پلتفرم های ارزیابی تطبیقی معرفی می شوند. یافته های مروری نشان می دهد که هوش مصنوعی می تواند تعامل، انگیزه و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان را به طور معناداری افزایش دهد. با این حال، چالش هایی نظیر کمبود زیرساخت، نگرانی های حریم خصوصی، سوگیری الگوریتم ها و ناآشنایی معلمان با این فناوری وجود دارد. نتیجه گیری مقاله آن است که هوش مصنوعی باید به عنوان مکمل توانمندساز برای معلمان به کار رود، نه جایگزین آن ها. در پایان، پیشنهادهایی برای سیاست گذاری، آموزش معلمان و توسعه ابزارهای بومی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، یادگیری مجازی ، شخصی سازی یادگیری ، ابزارهای تطبیقی ، آموزش آنلاین