بررسی تطبیق نظام (تربیت معلم) در ایران و فنلاند با تاکید بر مولفه ی پرورش انعطاف پذیری حرفه ای

هدف اصلی این پژوهش، بررسی و مقایسه نظام تربیت معلم در ایران و فنلاند با تمرکز بر چگونگی پرورش «انعطاف پذیری حرفه ای» در معلمان آینده است. انعطاف پذیری حرفه ای به عنوان توانایی معلم در سازگاری با تغییرات آموزشی، تنوع بخشی به روش های تدریس و مدیریت موثر کلاس درس، یکی از شاخص های حیاتی کیفیت بخشی به آموزش محسوب می شود. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و به صورت تطبیقی انجام شده است. داده ها از طریق مطالعه اسناد بالادستی، سوابق آموزشی و پیشینه پژوهشی گردآوری شده اند. یافته ها نشان می دهد که نظام تربیت معلم فنلاند با تاکید بر پژوهش محوری، استقلال علمی دانشجو-معلمان و فرآیندهای انتخابی سخت گیرانه، به طور بنیادین انعطاف پذیری را در نهاد معلم پرورش می دهد. در مقابل، نظام ایران با وجود پیشینه های درخشان و تاکید بر ارزش های اخلاقی و دینی، با چالش هایی نظیر متمرکز بودن برنامه ها، فاصله نظریه و عمل و محدودیت در انتخاب دانشجو مواجه است. در نهایت، این مقاله راهکارهایی برای ارتقای انعطاف پذیری حرفه ای در نظام تربیت معلم ایران با الهام از تجارب فنلاند (در چارچوب بومی) ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

تربیت معلم ، انعطاف پذیری حرفه ای ، نظام آموزشی فنلاند ، نظام آموزشی ایران ، آموزش تطبیقی.