تحلیل رویکردهای تحول آفرین در آموزش ابتدایی ایران و مالزی: یک مرور نظام مند

این مقاله با هدف بررسی و تحلیل پژوهش های تحول محور در حوزه آموزش ابتدایی، به مرور نظام مند مطالعات انجام شده در ایران و مالزی طی سال های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۵ می پردازد. هدف اصلی پژوهش، شناسایی رویکردها، روش های تدریس و برنامه های آموزشی موثر در ارتقای کیفیت یادگیری و افزایش مشارکت دانش آموزان در این دو نظام آموزشی است. داده های پژوهش از میان ۲۵ مطالعه شامل مقالات علمی داخلی و بین المللی، پایان نامه های دانشگاهی و گزارش های رسمی وزارتخانه های آموزش و پرورش دو کشور گردآوری شد و با استفاده از روش تحلیل محتوا مورد بررسی قرار گرفت.یافته ها نشان داد که بهره گیری از روش های فعال یاددهی–یادگیری، توجه به مهارت های قرن بیست ویکم و استفاده از فناوری های آموزشی نوین، نقش چشمگیری در بهبود پیشرفت تحصیلی و افزایش انگیزش یادگیری دانش آموزان داشته است. با این حال، چالش هایی نظیر محدودیت منابع آموزشی، تفاوت های فرهنگی، مقاومت برخی معلمان در برابر تغییرات آموزشی و موانع سیاست گذاری نیز در مسیر اجرای تحولات مشاهده شد.نتایج این مطالعه بیانگر آن است که بازاندیشی در سیاست های آموزشی، برنامه ریزی درسی و شیوه های تدریس می تواند زمینه ساز تحول پایدار در آموزش ابتدایی باشد و به عنوان راهنمایی کاربردی برای سیاست گذاران آموزشی، پژوهشگران و معلمان در جهت ارتقای کیفیت یادگیری و توسعه رویکردهای نوین آموزشی مورد استفاده قرار گیرد. _

کلیدواژه ها:

آموزش ابتدایی ، تحول آموزشی ، مرور نظام مند ، روش های نوین تدریس ، مهارت های قرن بیست ویکم ، ایران ، مالزی