بررسی نظام مند ارتباط میان سبک های یادگیری متنوع و عملکرد تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی نظام مند ارتباط میان سبک های یادگیری متنوع و عملکرد تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است. در نظام آموزشی، درک تفاوت های فردی و شناخت سبک های یادگیری نقش مهمی در ارتقای کیفیت آموزش و بهبود نتایج تحصیلی دارد. این پژوهش با رویکرد کیفی و بر پایه مرور نظام مند منابع علمی موجود در پایگاه های سیویلیکا و گوگل اسکالر انجام شد. در این راستا، مقالات مرتبط با موضوع شناسایی و تحلیل محتوایی آن ها با تمرکز بر یافته های مشترک و تفاوت های نظری و تجربی صورت گرفت. نتایج نشان داد که میان انطباق سبک های یادگیری دانش آموزان با روش تدریس معلمان و بهبود عملکرد تحصیلی ارتباطی معنادار وجود دارد. به ویژه، سبک های دیداری و تحلیلی در یادگیری مفاهیم نظری و انتزاعی اثربخش تر هستند، در حالی که سبک های شنیداری و حرکتی در فعالیت های گروهی و یادگیری مهارت های عملی عملکرد بهتری نشان می دهند. همچنین، تاکید شد که استفاده از رویکردهای متنوع آموزشی، مانند بهره گیری از تصاویر، گفتگو، و فعالیت های عملی، می تواند موجب افزایش انگیزه و مشارکت فعال دانش آموزان شود. بر اساس یافته ها، توجه به سبک های یادگیری در طراحی برنامه های درسی و روش های تدریس، عاملی کلیدی برای تحقق یادگیری عمیق و پایدار در دوره ابتدایی است.

کلیدواژه ها:

سبک های یادگیری ، عملکرد تحصیلی ، تفاوت های فردی ، آموزش ابتدایی