نقش استفاده از ابزارهای تولیدی جهت تطبیق تکالیف درسی با تفاوت های فردی دانش آموزان

پارادایم «یکسان برای همه» در طراحی تکالیف درسی، با وجود تاکید نظری بر شخصی سازی یادگیری، همچنان چالش اصلی نظام های آموزشی در پاسخ به تفاوت های فردی دانش آموزان است. هدف این مقاله مروری، بررسی نقش ابزارهای هوش مصنوغی مولد در تکالیف درسی با توانایی های شناختی، سبک های یادگیری و علایق دانش آموزان دوره ابتدایی نگاشته شده است. یافته های پژوهش نشان می دهدکه سامانه های مبتنی بر هوش مصنوعی مولد، با تحلیل بی درنگ داده های عملکردی، قادر به طراحی تکالیف متناسب با منطقه تقریبی رشد هر یادگیرنده، ارائه بازخورد فوری و شخصی سازی شده و کاهش بار شناختی معلمان هستند. این فناوری ضمن افزایش انگیزه درونی، احساس عاملیت و مهارت های حل مسئله در دانش آموزان، نقش معلم را از انتقال دهنده دانش به تسهیل گر، طراح تجربیات یادگیری و حمایت کننده عاطفی تحول می بخشد. با این حال، پیاده سازی موفقیت آمیز نیازمند ایجاد زیرساخت های عادلانه، آموزش مستمر معلمان، تدوین چارچوب های قانونی برای حریم خصوصی و حفظ تعاملات انسانی است. نتیجه آنکه هوش مصنوعی مولد، نه یک جایگزین، بلکه ابزاری راهبردی برای گذار از تکالیف سنتی به تکالیف هوشمند و انطباق پذیر است که در صورت مدیریت اخلاقی و ساختاری، می تواند عدالت آموزشی و شکوفایی استعدادهای فردی را در عصر دیجیتال محقق سازد.کلمات کلیدی:هوش مصنوعی مولد، شخصی سازی یادگیری، تکالیف درسی انطباق پذیر، تفاوت های فردی، طراحی تکالیف هوشمند