بررسی رابطه سبک تدریس معلم، تنوع فعالیت های آموزشی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان کم انگیزه

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 15

فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CONFTRA02_054

تاریخ نمایه سازی: 11 خرداد 1405

چکیده مقاله:

نظام های آموزشی در عصر حاضر با چالش های متعددی در زمینه کیفیت آموزش، اثربخشی روش های تدریس و ارتقای پیشرفت تحصیلی دانش آموزان روبه رو هستند. یکی از اساسی ترین دغدغه های پژوهشگران و دست اندرکاران تعلیم و تربیت، شناسایی عواملی است که می توانند به بهبود یادگیری و عملکرد تحصیلی دانش آموزان، به ویژه دانش آموزانی که از سطح انگیزش تحصیلی پایینی برخوردارند، کمک کنند. پیشرفت تحصیلی به عنوان شاخصی کلیدی برای سنجش موفقیت نظام آموزشی، نه تنها میزان تسلط دانش آموزان بر محتوای درسی را نشان می دهد، بلکه بازتابی از کیفیت تعاملات آموزشی، روش های تدریس و فضای یادگیری حاکم بر کلاس درس نیز محسوب می شود. در این میان، دانش آموزان کم انگیزه به عنوان گروهی آسیب پذیر، بیش از سایرین تحت تاثیر کیفیت تدریس و نوع فعالیت های آموزشی قرار می گیرند. انگیزش تحصیلی نیرویی درونی و بیرونی است که رفتارهای یادگیری دانش آموزان را آغاز، هدایت و تداوم می بخشد. دانش آموزان کم انگیزه معمولا علاقه و اشتیاق کمی نسبت به فعالیت های درسی نشان می دهند، مشارکت فعالی در کلاس ندارند و در مواجهه با تکالیف و چالش های آموزشی به سرعت دچار خستگی یا دلزدگی می شوند. این وضعیت می تواند به افت تحصیلی، کاهش اعتمادبه نفس، نگرش منفی نسبت به مدرسه و در نهایت شکست یا ترک تحصیل منجر شود. در این پژوهش که به شیوه مروری و با مطالعه کتابخانه ای و مراجعه به مقاله ها و تحقیق های چاپ شده و مطالب دیجیتالی گرد آوری شده است و سعی بر آن شده که به بررسی رابطه سبک تدریس معلم، تنوع فعالیت های آموزشی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان کم انگیزه پرداخته شود. نتایج به دست آمده حاکی از آن است که سبک تدریس معلم و نوع فعالیت های آموزشی نه تنها به طور مستقل، بلکه به صورت تعاملی بر پیامدهای یادگیری تاثیر می گذارند. معلمانی که از سبک های تدریس انعطاف پذیر استفاده می کنند و فعالیت های آموزشی متنوعی را در کلاس به کار می گیرند، معمولا محیط یادگیری پویاتری ایجاد می کنند که در آن دانش آموزان احساس شایستگی، خودکارآمدی و تعلق بیشتری دارند. این احساسات مثبت می تواند به ویژه برای دانش آموزان کم انگیزه، که غالبا تجربه های ناموفق تحصیلی داشته اند، نقش ترمیم کننده ایفا کرده و مسیر پیشرفت تحصیلی آنان را هموار سازد.