بررسی روانشناختی جایگاه مفاهیم عاطفی غم و شادی در شاهنامه فردوسی

غم و شادی یکی از مباحث روان شناسی شاهنامه می باشد که تاکنون هیچ اثری به طور مستقل به آن نپرداخته است. در این تحقیق غم و شادی در شاهنامه فردوسی از دیدگاه روان شناسانه مورد بررسی قرار گرفته است. غم و شادی دو پدیده طبیعی روح بشر است و هرگز نمی توان آن دو را از قاموس زندگی حذف کرد. شادی از حصول امری دلخواه، و غم از فقدان چیزی دلخواه بر آدمی عارض می گردد. شادی معمولا همراه با رضایت نفس است و غم، متضمن نوعی تنبه. چرا که اندوه زدگان در می یابند که آنچه بدان دل سپرده بودند از دست رفته است و در این حالت است که بی اعتباری جهان را درمی یابند. غم و شادی هر کس به قدر وسعت دید و ژرفایی نظر اوست. بر این اساس این پژوهش در صدد است به بررسی روانشناختی جایگاه مفاهیم عاطفی غم و شادی در شاهنامه فردوسی بپردازد.

کلیدواژه ها:

شاهنامه فردوسی ، ادبیات فارسی ، اصول روانشناختی ، غم و شادی