نظریه آشوب در علم مدیریت والگوهای سازمان

تئوری آشوب آنتی تز پارادایم اثبات گرایی است. اثبات گرایی مدعی بود جهان تحت حاکمیت روابط علی و قوانین طبیعی است. در نتیجه، جهان قابلیت پیش بینی پذیری دارد. برای مثال، اگر اثبات شده است که وقتی «الف» به «ب» اضافه می شود «ج» رخ می دهد آنگاه فرض می شود که در هر نموداری وقتی «الف» به «ب» افزوده می شود آنگاه «ج» رخ دهد. این امر به واقعیتی تغییر ناپذیر تبدیل می گردد. از طرف دیگر، پژوهشگران تئوری آشوب می دانند که هر تغییر جزئی در یک سیستم، حائز اهمیت است. زیرا تصور می شود که این تغییرات جزئی آثار معناداری در پی دارند؛ چون در گذر زمان، تجمیع و بزرگ می شوند.تفاوت بین دو پارادایم در این حقیقت نهفته است که در پارادایم اثبات گرا روابط خطی ثابت، مشاهده و تبیین می شود. در حالی که پارادایم تئوری آشوب مدعی است که سیستم ها بی ثبات و غیرخطی هستند. یعنی به صورت پویا مشاهده می شوند. تعریفی که همواره از تئوری آشوب می شود به شرح زیر است: مطالعه کمی رفتار بی ثبات غیر دورهای در سیستم های پویایی غیر خطی تعیین پذیر. بنابر این نظریه آشوب (Chaos Theory) یک تئوری علمی میان رشته ای است که کوشش می کند الگوهای زیربنایی پدیده های پیچیده را به زبانی ساده بیان کند. سیستم های آشوبناک جاذب ها یا رباینده هایی شگرف دارند، که مدارهایی بیضی شکل یا مدور به وجود می آورند. این مدارها هرگز دقیقا به همان صورت قبلی تکرار نمی شوند اما فضای حالت را محدود می کنند.

کلیدواژه ها:

نظریه آشوب ، الگوهای سازمان ، پارادایم.