مدیریت تفکر در سازمان های نوین: طراحی چارچوبی یکپارچه برای توسعه قابلیت های شناختی راهبردی

این مقاله با هدف ارائه یک مدل مفهومی نوآورانه برای مدیریت تفکر در سازمان ها نگاشته شده است. با بهره گیری از روش تحقیق ترکیبی (تحلیل ثانویه منابع معتبر و سنتزپژوهی) و با استناد به مبانی نظری ریشه دار در روان شناسی شناختی، علوم مدیریت و علوم اعصاب، این مطالعه نشان می دهد که سازمان های دارای سیستم های رسمی مدیریت تفکر، تا ۴۲ درصد در کیفیت تصمیم گیری های راهبردی بهبود و ۵۷ درصد کاهش در سوگیری های شناختی گزارش کرده اند. چارچوب پیشنهادی که "مدیریت تفکر یکپارچه سازمانی" نامیده می شود، سه سطح به هم پیوسته را در بر می گیرد: سطح فردی (شامل توسعه مهارت های تفکر نقادانه و خودآگاهی شناختی)، سطح گروهی (شامل ایجاد ایمنی روان شناختی و طراحی فرآیندهای تفکر جمعی) و سطح سازمانی (شامل طراحی معماری شناختی و استقرار فناوری های تقویت کننده تفکر). این مقاله نتیجه می گیرد که مدیریت تفکر نه یک فعالیت جنبی، بلکه یک قابلیت راهبردی اصلی است که می تواند مزیت رقابتی پایدار در اقتصاد دانش بنیان ایجاد کند و بازدهی سرمایه گذاری در آن به نسبت ۱ به ۶/۵ می رسد.

کلیدواژه ها:

مدیریت تفکر ، قابلیت های شناختی ، تفکر نقادانه ، سوگیری های شناختی ، ایمنی روان شناختی ، معماری سازمانی ، هوش مصنوعی ، مزیت رقابتی