تحلیل تطبیقی اثرگذاری سرمایه روانشناختی بر تمایل به ترک خدمت در نسل های مختلف کارکنان بانک

افزایش نرخ جابه جایی نیروی انسانی در سازمان های مالی، به ویژه بانک ها، یکی از چالش های اساسی مدیریت منابع انسانی در دهه های اخیر محسوب می شود. در این میان، تفاوت های نسلی کارکنان و ویژگی های روان شناختی آنان نقش تعیین کننده ای در شکل گیری نگرش ها و رفتار های شغلی از جمله تمایل به ترک خدمت ایفا می کند. پژوهش حاضر با رویکردی تحلیلی–تطبیقی، به بررسی اثرگذاری سرمایه روان شناختی بر تمایل به ترک خدمت در نسل های مختلف کارکنان بانک می پردازد. سرمایه روان شناختی شامل چهار مولفه خودکارآمدی، امیدواری، خوش بینی و تاب آوری است که به عنوان منبعی راهبردی برای بهبود عملکرد و پایداری نیروی انسانی شناخته می شود. نتایج مطالعات پیشین نشان می دهد که اثر سرمایه روان شناختی بر تمایل به ترک خدمت در میان نسل های مختلف (نسل X، Y و Z) یکسان نبوده و تحت تاثیر ارزش ها، انتظارات شغلی و شرایط محیطی هر نسل قرار دارد. این مقاله ضمن ارائه چارچوب نظری منسجم، مدلی مفهومی برای تبیین روابط میان سرمایه روان شناختی و تمایل به ترک خدمت در بافت بانک ها پیشنهاد می کند و دلالت های مدیریتی مهمی برای سیاست گذاران منابع انسانی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

سرمایه روان شناختی ، تمایل به ترک خدمت ، تفاوت های نسلی ، کارکنان بانک ، مدیریت منابع انسانی