تاثیر رهبری ارتقاءدهنده سلامت بر نتایج مثبت محیط کارکنان: بررسی نقش میانجی اشتغال پذیری و نقش تعدیل کننده مدنیت در محل کار

نتایج مثبت محیط کارکنان از جمله عوامل کلیدی در ارتقای بهره وری، سلامت جسمی و روانی و تعهد سازمانی محسوب می شود و در سازمان های پرمخاطره ای همچون آتش نشانی از اهمیت دوچندان برخوردار است. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر رهبری ارتقاءدهنده سلامت بر نتایج مثبت محیط کارکنان با تاکید بر نقش میانجی اشتغال پذیری و نقش تعدیل کننده مدنیت در محل کار است. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی–پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش شامل ۸۱ نفر از کارکنان سازمان های آتش نشانی شهرستان لنجان می باشد که به صورت سرشماری مورد بررسی قرار گرفتند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد والکر و همکاران (۱۹۷۹)، لوتانز و همکاران (۲۰۰۷)، گاندهی (۲۰۱۰) گردآوری و با بهره گیری از مدل سازی معادلات ساختاری مبتنی بر حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) و نرم افزار SmartPLS تحلیل شد. نتایج نشان داد رهبری ارتقاءدهنده سلامت تاثیر مثبت و معناداری بر نتایج مثبت محیط کارکنان دارد (β=۰.۸۹۱، p<۰.۰۰۱). همچنین این سبک رهبری تاثیر مثبت و معناداری بر اشتغال پذیری کارکنان نشان داد (β=۰.۴۱۲، p<۰.۰۰۱). یافته ها حاکی از آن است که اشتغال پذیری نقش میانجی معناداری در رابطه بین رهبری ارتقاءدهنده سلامت و نتایج مثبت محیط کارکنان ایفا می کند (β=۰.۵۴۷، p<۰.۰۰۱). با این حال، مدنیت در محل کار نتوانست نقش تعدیل کننده معناداری در این روابط ایفا کند. در مجموع، نتایج بیانگر آن است که رهبری سلامت محور از طریق تقویت اشتغال پذیری می تواند به بهبود نتایج مثبت محیطی و رفتاری کارکنان، به ویژه در سازمان های پرتنش و پرخطر، منجر شود.

کلیدواژه ها:

رهبری ارتقاءدهنده سلامت ، نتایج مثبت محیط کارکنان ، اشتغال پذیری ، مدنیت در محل کار.