بررسی تاثیر تناسب شغل و شاغل بر بهره وری کارکنان و تعالی سازمانی

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر تناسب شغل و شاغل (تناسب رشته تحصیلی و رسته شغلی) بر بهره وری کارکنان و تعالی سازمانی در دانشکده های علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی استان اردبیل است. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از حیث روش، توصیفی–تحلیلی از نوع رگرسیونی می باشد. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان دانشکده های علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی استان اردبیل در نیمه دوم سال ۱۴۰۱ به تعداد ۱۸۵۰ نفر بود که بر اساس جدول کرجسی و مورگان، ۳۱۹ نفر به عنوان نمونه و به روش تصادفی در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه استاندارد بوده و تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از نرم افزارهای آماری و آزمون های پارامتریک انجام شد. نتایج آزمون کولموگروف–اسمیرنف نشان داد توزیع داده ها نرمال است. یافته های حاصل از آزمون همبستگی پیرسون حاکی از وجود رابطه مثبت و معنادار بین تناسب شغل و شاغل با بهره وری کارکنان (r=۰/۷۵۳) و تعالی سازمانی (r=۰/۷۷۸) در سطح معناداری ۰۱/۰ می باشد. همچنین رابطه مثبت و معناداری بین بهره وری کارکنان و تعالی سازمانی (r=۰/۶۹۸) مشاهده شد. بر اساس نتایج پژوهش می توان نتیجه گرفت که توجه به تناسب شغل و شاغل نقش تعیین کننده ای در ارتقای بهره وری نیروی انسانی و تحقق تعالی سازمانی دارد و می تواند به عنوان یک راهبرد کلیدی در مدیریت منابع انسانی مورد توجه مدیران قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

تناسب شغل و شاغل ، بهره وری کارکنان ، تعالی سازمانی ، علوم پزشکی ، EFQM