رابطه بین کیفیت گزارشگری مالی و پایداری با در نظرگرفتن نقش تعدیلگری رقابت در صنعت

پرداختن به مسئولیت اجتماعی شرکتی (CSR) و پایندگی شرکتی (CS) می تواند به عنوان یک هدف کلی سازمان برای هماهنگ کردن منافع مختلف (سهامداران و ذینفعان) با منافع بلندمدت جامعه به طور کلی توصیف شود. (امین و همکاران، ۱۳۹۷: ۷۸). هدف مسئولیت اجتماعی گنجاندن عوامل محیطی و اجتماعی در تصمیمات تجاری یک شرکت است.پژوهش از نوع توصیفی است که به بررسی کیفیت گزارشات مالی با اتکا به مدل کازنیک وحجم گزارشات پایداری با اتکا به لگاریتم طبیعی تعداد کلمات موجود در گزارشات پایداری (گزارشات هیات مدیره به مجمع عمومی صاحبان سهام مستخرج از سایت کدال) بر روی ۱۰۰ واحد تجاری پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران (به روش حذف نظام مند) در بازه زمانی ۱۳۹۵ الی ۱۴۰۰ پرداخته است.یافته ها نشان می دهد که کیفیت گزارشگری مالی بدون در نظر گرفتن اثر تعاملی آن با رقابت در صنعت رابطه معناداری با کیفیت گزارشگری پایداری ندارد، لذا هرچه نقش رقابت در صنعت شدیدتر باشد، رابطه بین این دو متغیر عنوان شده شدیدتر می شود.طبق نتایج این تحقیق عامل رقابت در صنعت که به عنوان یک عنصر حاکمیت شرکتی بیرونی، علاوه بر اینکه سبب تشدید رابطه بین کیفیت گزارشگری مالی و پایداری می شود؛ از عوامل پدید آورنده این رابطه نیز می باشد.با توجه به دستورالعمل ابلاغی سازمان بورس و اوراق بهادار مبنی بر اجبار شرکت ها بر ارائه گزارشات پایداری (۱۴۰۱)، در پژوهش های آتی می توان با بررسی سایرابعاد مالی و غیر مالی گزارشات پایداری، شکاف موجود در این تحقیق و تحقیقات پیشین را پوشش داد.

کلیدواژه ها:

کیفیت گزارشگری مالی ، کیفیت گزارشگری پایداری ، رقابت در صنعت