بررسی بزهکاری و روسپیگری زنان و دختران در ایران و راهکارهای و پیشگیری از آن

پدیده روسپیگری به عنوان یکی از پیچیده ترین و دیرپاترین انحرافات اجتماعی، سلامت اخلاقی جوامع و بنیان خانواده را با تهدیدهای جدی مواجه ساخته است. گسترش این پدیده در میان زنان و دختران، به ویژه در پرتو فشارهای فزاینده اقتصادی-اجتماعی در سال های اخیر، ضرورت تحلیل علمی و چندبعدی علل و عوامل زمینه ساز و همچنین تدوین راهکارهای موثر برای مقابله با آن را دوچندان کرده است.این پژوهش با هدف تحلیل علل گرایش به روسپیگری و ارائه راهکارهای اصلاحی و پیشگیرانه، انجام یافته است . پژوهش حاضر به روش تحلیلی-توصیفی و با اتکا به منابع حقوقی، فقهی و جامعه شناختی به بررسی این معضل اجتماعی انجام یافته است. یافته های تحقیق نشان می دهد که روسپیگری محصول تعامل پیچیده ای از آسیب پذیری های ساختاری و فردی است. در سطح کلان، عوامل اقتصادی نظیر فقر تشدیدشونده، بیکاری ساختاری و نیاز مالی، به عنوان متغیرهای بنیادین، زنان را در برابر اقتصاد بقا آسیب پذیر می سازند. در کنار آن، نابسامانی های اجتماعی و خانوادگی مانند فروپاشی عاطفی، فقدان حمایت و درماندگی اجتماعی، زمینه را برای ورود به این چرخه فراهم می آورند. از سوی دیگر، پویایی های بازار مبتنی بر وفور تقاضا، درآمد بالای دلالان و فعالیت شبکه های سازمان یافته، این پدیده را تداوم می بخشد. وجود خلاءهای جدی در سیاست جنایی تقنینی ایران است؛ جایی که روسپیگری به عنوان یک جرم مستقل تعریف نشده و این امر به ناکارآمدی برخوردهای کیفری منجر شده است. در نهایت، این پژوهش نتیجه می گیرد که مقابله موثر با این آسیب، نیازمند رویکردی جامع نگر است که هم زمان بر توانمندسازی اقتصادی و اجتماعی زنان، تقویت نهادهای حمایتی، و اصلاح و بازنگری در سیاست جنایی و قوانین کیفری تمرکز نماید.

کلیدواژه ها:

روسپیگری ، انحرافات اجتماعی ، بزهکاری زنان ، سیاست جنایی ، عوامل اقتصادی-اجتماعی ، پیشگیری از جرم