مقایسه تطبیقی فسخ قرارداد در حقوق مدنی ایران و کنوانسیون بیع بین المللی کالا (CISG)

نهاد فسخ قرارداد در نظام های حقوقی داخلی و بین المللی نقش اساسی در حفظ تعادل قراردادی، جبران خسارت و تضمین امنیت تجاری دارد. در حقوق مدنی ایران، فسخ مبتنی بر قواعد فقهی و اصول حقوقی مانند خیارات و عیب گیری است و عمدتا به صورت ایقاع اعمال می شود، در حالی که در کنوانسیون بیع بین المللی کالا (CISG)، فسخ تنها در موارد نقض اساسی مجاز است و نهادهای مکملی نظیر فسخ جزئی و اصلاح تعهد پیش بینی شده اند. مطالعه تطبیقی نشان می دهد که محدودیت های سنتی و شرعی در ایران، کارایی فسخ را کاهش داده، اما کنوانسیون بیع بین المللی کالا رویکردی انعطاف پذیر و بین المللی ارائه می کند. یافته ها ضرورت اصلاح نظام حقوق داخلی با پذیرش مفاهیم نوین، همسویی با معیارهای بین المللی و ارتقای امنیت حقوقی و توسعه تجارت را برجسته می سازد.

کلیدواژه ها:

فسخ قرارداد ، کنوانسیونCISG ، حقوق مدنی ایران ، ، مبانی حقوقی ، آثار حقوقی.