ماهیت و آثار حقوقی توافقنامه های سلب حقوق ورزشی ورزشکاران در ایران

این پژوهش به تحلیل ماهیت و آثار حقوقی «توافقنامه های سلب حقوق ورزشی» در بستر نظام حقوقی ایران و استانداردهای بین المللی می پردازد. یافته ها نشان می دهد که این توافقات در نقطه تلاقی آزادی اراده، مسئولیت مدنی و قواعد آمره ورزشی قرار دارند و اگرچه ابزاری کارآمد برای مدیریت ریسک باشگاه ها محسوب می شوند، اعتبار آن ها منوط به رعایت حقوق بنیادین ورزشکاران مانند سلامت، کرامت، حق انتقال و دسترسی به دادرسی منصفانه است. بررسی تطبیقی مقررات فیفا، منشور المپیک و رویه دیوان داوری ورزش نشان می دهد که برخی حقوق ورزشکاران غیرقابل اسقاط بوده و هر شرطی که به طور غیرمتناسب محدودیت ایجاد کند، قابل ابطال است. نتیجه پژوهش بیان می کند که با تدوین نظام نامه جامع قراردادهای ورزشی و تعیین حقوق غیرقابل اسقاط، می توان توازن لازم میان منافع باشگاه ها و حمایت از ورزشکاران را برقرار کرد.

کلیدواژه ها:

حقوق ورزشی ، توافقنامه سلب حقوق ، مسئولیت مدنی ، آزادی قراردادها ، ورزشکار حرفه ای.