حکمرانی جهانی ویرایش ژنوم انسانی: مروری روایی بر چالش های حقوقی و چارچوب های هنجاری

ظهور ویرایش ژنوم انسان (HGGE)، به ویژه با فناوری CRISPR-Cas۹، یک بحران حاکمیتی جهانی ایجاد کرده است. آزمایش آقای هی جیانکوئی، با آشکار ساختن شکاف های عمیق در نظارت جهانی، بحثی جدی را میان حفظ ممنوعیت های قانونی موجود و حرکت به سوی یک مدل درمانی تنظیم شده برانگیخته است. هدف: این مقاله مروری، چارچوب های حقوقی حاکم بر ویرایش ژنوم انسانی را تحیلی می کند و استدلال می نماید که پیشنهادهای نظارتی نوظهور، بر تفسیری محدود و فردگرایانه از حقوق بشر استوارند که ملاحظات حیاتی جمعی و اجتماعی را نادیده می گیرد. روش شناسی: این پژوهش مبتنی بر یک مطالعه مروری از ۶۰ منبع، شامل ادبیات علمی، اسناد حقوقی بین المللی و گزارش های سیاستی اخیر است. یافته ها: یافته ها نشان می دهد که مسیرهای مقررات گذاری پیشنهادی بر یک تمایز ناپایدار میان «درمان» و «تقویت» و الگویی از خودتنظیمی تکنوکراتیک تکیه دارند. این رویکرد، ریسک نابرابری های اجتماعی و کاربردهای یوژنیک را افزایش می دهد. نتیجه گیری: یک چارچوب حاکمیتی جهانی قوی مستلزم سه رکن اساسی است: نظارت مستقل و چندرشته ای، تایید مجدد بر چارچوب حقوق بشر چندبعدی، و اتخاذ استاندارد سختگیرانه «ضرورت پزشکی» به منظور تضمین صیانت عادلانه از ژنوم انسان.

کلیدواژه ها:

ویرایش ژنوم انسانی ، CRISPR-Cas۹ ، حقوق بشر ، حاکمیت حقوقی ، اصلاحات ارثی