قاعده درء و تاثیر آن بر سقوط مجازات

بانگاهی به تاریخ، مشخص است که جامعه برای حفظ آرامش و امنیت و تنبیه مجرم،به وسیله ی مجازات افرادخطاکار در قبال جرمی که انجام داده است ازخود واکنش نشان می دهد.اما مطابق قانون پس از تحقق عناصر سه گانه جرم(قانونی،مادی،روانی)هرگاه مجرم دارای شرایط لازم برای مسئولیت کیفری باشد،باتوجه به نوع جرم انتسابی مستوجب مسئولیت کیفری می باشد و بایدمجازات شود.اما در مواردی مانند قاعده درء ،مجازات ساقط می شود و این قاعده در قانون مجازات اسلامی سال۱۳۹۲مورد پذیرش صریح قانون گذار قرارگرفته است.در صورت هرگونه شک و تردید یا جهل به حکم و موضوع توسط متهم یا شبهه توسط مقام قضایی ،یا تردید در شرایط مسئولیت کیفری و یا انتساب فعل مجرمانه،قاعده درء اعمال و مجازات منتفی است.این پژوهش به بررسی قاعده درء و تاثیر آن در مسئولیت کیفری و سقوط مجازات با توجه به عناصر سه گانه جرم می پردازد،و اینکه شبهه نسبت به مقام قضایی و متهم،در ارکان سه گانه جرم چه جایگاهی داردو این موضوع مهم که شبهه درعنصر قانونی و مادی جرم جایگاه ندارد و دراین مورد اصل برائت حاکم است؛و در عنصر روانی جرم قاعده درء اعمال می شود.

کلیدواژه ها:

قاعده درء ، سقوط مجازات ، مسئولیت کیفری ، شبهه ، قانون مجازات اسلامی۱۳۹۲.