تحلیل وضعیت حقوقی معاملات در بستر متاورس از دیدگاه فقه امامیه و حقوق ایران

ظهور و گسترش فناوری اطلاعات در دهه های اخیر، تحولات عمیقی در عرصه ارتباطات و تعاملات اجتماعی پدید آورده است. در این میان، متاورس به عنوان جدیدترین نسل از فضای دیجیتال، افق های تازه ای را فراروی کاربران گشوده است. این جهان مجازی که همچون سرزمینی نوپا فاقد نهادهای مدنی و حقوقی است، با فراهم آوردن بستری برای دادوستد زمین های مجازی و سایر دارایی های دیجیتال، پرسش های بنیادینی را در حوزه های فقهی و حقوقی مطرح ساخته است. نوشتار پیش رو با بهره گیری از روش توصیفی-تحلیلی و با مراجعه به منابع کتابخانه ای، اعتبار حقوقی معاملات در این فضا را از منظر فقه امامیه و حقوق ایران مورد کاوش قرار داده است. نتایج پژوهش حاکی از آن است که با تکیه بر اصولی چون اصاله الصحه، اباحه، آزادی قراردادی و قاعده تجاره عن تراض، اموال موضوع معامله در متاورس واجد مالیت، قابل تسلیم و مشخص و معین تلقی می شوند. اگرچه در حقوق ایران مقرره خاصی در این زمینه وجود ندارد، اما تطبیق این معاملات با عقد صلح به دلیل ویژگی های منحصربه فرد آن و نیز امکان انعقاد آنها در قالب عقود بی نام مستند به ماده ۱۰ قانون مدنی، زمینه شناسایی حقوقی آنها را فراهم می سازد. بر این اساس، معاملات در بستر متاورس در صورت دارا بودن شرایط اساسی صحت، در نظام حقوقی ایران و فقه امامیه فاقد منع قانونی بوده و معتبر محسوب می شوند.

کلیدواژه ها:

متاورس ، معاملات مجازی ، اعتبار حقوقی ، اموال دیجیتال ، توکن های غیرقابل تعویض(NFT)