ارزیابی نقش توسعه شهری پایدار در کاهش پیامدهای زیست محیطی پروژه های عمرانی با تاکید بر مدیریت منابع و مصالح سبز

رشد شتابان شهرنشینی و افزایش تقاضا برای توسعه زیرساخت ها و پروژه های عمرانی، سبب تشدید فشار بر منابع طبیعی و افزایش اثرات منفی زیست محیطی در مناطق شهری شده است. پروژه های عمرانی به ویژه در مراحل طراحی، اجرا و بهره برداری، می توانند با پیامدهایی همچون افزایش مصرف انرژی، تولید پسماندهای ساختمانی، آلودگی هوا، تخریب خاک، کاهش نفوذپذیری زمین و تشدید رواناب های سطحی همراه باشند. در این میان، توسعه شهری پایدار به عنوان رویکردی یکپارچه، با تاکید بر تعادل میان نیازهای توسعه کالبدی، الزامات محیط زیستی و کارایی اقتصادی، می تواند نقش موثری در کاهش این پیامدها ایفا کند. پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی-تحلیلی، به بررسی نقش توسعه شهری پایدار در کاهش اثرات زیست محیطی پروژه های عمرانی می پردازد. در این راستا، مهم ترین اثرات زیست محیطی ناشی از فعالیت های عمرانی در محیط های شهری شامل آلودگی هوا، آلودگی آب، افزایش پسماند، تخریب پوشش گیاهی و افزایش ردپای کربن مورد بررسی قرار گرفته و سپس راهکارهای مبتنی بر توسعه شهری پایدار از جمله استفاده از مصالح سبز، بهینه سازی مصرف انرژی، مدیریت پسماندهای ساختمانی، توسعه زیرساخت سبز، به کارگیری ارزیابی چرخه حیات و برنامه ریزی کاربری زمین تحلیل شده است. نتایج نشان می دهد که تلفیق اصول توسعه شهری پایدار با فرآیند برنامه ریزی و اجرای پروژه های عمرانی، می تواند ضمن کاهش تخریب های زیست محیطی، بهره وری منابع را افزایش داده و تاب آوری محیط شهری را در برابر چالش های ناشی از رشد فیزیکی شهرها ارتقا دهد. همچنین، موفقیت در این زمینه مستلزم تدوین سیاست های منسجم، تقویت نظام های نظارتی، ارتقای دانش فنی و توجه به شاخص های پایداری در تصمیم گیری های عمرانی و شهری است.

کلیدواژه ها:

توسعه شهری پایدار ، پروژه های عمرانی ، اثرات زیست محیطی ، مصالح سبز ، مدیریت پسماند ساختمانی ، زیرساخت سبز ، ارزیابی چرخه حیات