اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر میزان کیفیت زندگی و تاب آوری زنان دارای همسر معتاد

اعتیاد در جوامع جز معضلات بزرگی است که نه تنها خود فرد دارای سومصرف را درگیر می نماید بلکه باعث مشکلات بسیاری برای همسر فرد دارای سومصرف مواد میگردد. لذا این پژوهش با هدف اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر میزان کیفیت زندگی و تاب آوری زنان دارای همسر معتاد انجام شد. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با گروه کنترل و آزمایش بود. جامعه مورد بررسی تمام زنان دارای همسر معتاد شهر سیرجان بودند. حجم نمونه ۳۰ نفر بود که به روش نمونه گیری در دسترس به دست آمد و سپس در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) جایگزین شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی فرم کوتاه شده (۱۹۹۶) و تا آوری کانر و دیویدسون (۲۰۰۳) به دست آمد و گروه آزمایش در ۸ جلسه ۴۵ دقیقه ای آموزش دیدند و نتایج داده ها به روش آماری تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل داده ها قرار گرفت. نتایج نشان داد درمان شناختی رفتاری بر میزان کیفیت زندگی و تاب آوری زنان دارای همسر معتاد تاثیر دارد. نتیجه می توان گرفت که از این نوع درمان می توان برای کمک به خانواده های دارای مشکل اعتیاد بهره جست.

کلیدواژه ها:

اعتیاد ، تاب آوری ، درمان شناختی رفتاری- کیفیت زندگی.