تاثیر درمان واقعیت محور بر احساس تنهایی در زوجین متقاضی طلاق

هدف پژوهش تعیین اثربخشی درمان واقعیت محور بر کاهش احساس تنهایی در زوجین متقاضی طلاق بود. مطالعه حاضر یک پژوهش شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش را زوجین متقاضی طلاق مرکز مشاوره طلوع سبز شهر کرمان در بازه زمانی شهریور تا دی ماه سال ۱۴۰۲ به تعداد ۱۵۰ نفر بودکه بصورت تصادفی، به دو گروه کنترل و آزمایش تقسیم شدند. از هر دو گروه با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس، ۴۰ نفر انتخاب و به صورت پیش آزمون پرسشنامه استاندارد احساس تنهایی (راسل، ۱۹۸۰) به عمل آورده شد. سپس به ارائه درمان واقعیت محور، هر جلسه به مدت ۹۰ دقیقه، برای گروه آزمایش به مدت ۸ جلسه پرداخته شد. داده ها با استفاده ا ز تحلیل کواریانس تک متغیره تحلیل شد. یافته های پژوهش در گروه آزمایش نشان داد که درمان واقعیت محور به طور معناداری در نمرات پس آزمون احساس تنهایی کاهش محسوسی داشته است (P<۰.۰۱) اما این تفاوت در گروه کنترل ملاحظه نشد. یافته های پژوهش نشان می دهند که این رویکرد درمانی با تاکید بر مسئولیت پذیری و اصلاح رفتارهای فردی، می تواند به عنوان یک روش کارآمد در کاهش مشکلات روانشناختی مرتبط با احساس تنهایی و بهبود روابط زناشویی به کار گرفته شود. بر اساس این نتایج، پیشنهاد می شود مراکز مشاوره خانواده و متخصصان درمان های روانشناختی از این رویکرد در برنامه های مداخلاتی خود استفاده کنند.

کلیدواژه ها:

درمان واقعیت محور ، احساس تنهایی ، زوجین متقاضی طلاق.