رفتار تامین مالی سرمایه گذاری های تحقیق و توسعه (D&R) در بازارهای نوظهور: نقش اتحاد و سیستم مالی

این مقاله رفتار تامین مالی سرمایه گذاری های تحقیق و توسعه در بازارهای نوظهور را بررسی کرده است. مقاله مبتنی بر نظریه نهادی است. داده های طولی است و روش تعمیم یافته گشتاور (GMM) برای نمونه ای متشکل از ۳۰۲ شرکت از ۲۰ کشور طی دوره ۲۰۰۳-۲۰۱۵، دریافت شده است. این شرکت ها در بازارهای نوظهور تمایل دارند از منابع مالی داخلی برای تامین مالی سرمایه گذاری های تحقیق و توسعه استفاده کنند. برای تحلیل داده از تکنیک مقایسه میانگین ها و آزمون تحلیل واریانس استفاده شد. تفکیک نمونه به گروه هایی که شامل شرکت های اتحاد و غیر اتحاد و شرکت های مبتنی بر بازار و شرکت های با سیستم مالی مبتنی بر بانک نتایج معنی داری را نشان می دهد. تامین مالی تحقیق و توسعه در شرکت های اتحاد و غیر اتحاد تفاوت چشمگیر دارد. شرکت های اتحاد هم از منابع مالی داخلی و هم از منابع مالی خارجی برای سرمایه گذاری های تحقیق و توسعه استفاده می کنند، در حالی که شرکت های غیر اتحاد فقط از منابع داخلی لستفاده می کنند. همچنین داده ها نشان داد که سیستم مالی یک کشور بر انتخاب منابع مالی موجود تاثیر می گذارد. شرکت های کشورهایی که از سیستم مالی مبتنی بر بانک تبعیت می کنند، تمایل دارند به منابع مالی خارجی متکی باشند، در حالی که شرکت های کشورهایی که از سیستم مالی مبتنی بر بازار پیروی می کنند، برای تامین مالی سرمایه گذاری های تحقیق و توسعه بیشتر به منابع مالی داخلی وابسته هستند. بنابراین این مطالعه شواهد جدیدی در مورد تامین مالی سرمایه گذاری های تحقیق و توسعه در کشورهای نوظهور با در نظر گرفتن استدلال های نهادی انتخاب های تامین مالی ارائه می کند و باید سهامداران را در مورد منابع مناسب تامین مالی تحقیق و توسعه راهنمایی کند.

کلیدواژه ها:

تامین مالی ، سرمایه گذاری تحقیق و توسعه ، بازارهای نوظهور