نقش ضوابط شهرسازی و معماری در ارتقای کیفیت زندگی و افزایش رضایتمندی ساکنین (مطالعه موردی: شهرکرد)

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر ضوابط شهرسازی و معماری بر کیفیت زندگی و افزایش رضایتمندی ساکنین شهرکرد انجام شده است. روش تحقیق از نوع توصیفی–تحلیلی بوده و داده های مورد نیاز از طریق پرسشنامه های توزیع شده میان ساکنین شهرکرد گردآوری گردیده است. نتایج پژوهش نشان می دهد که بخش قابل توجهی از ساکنین از کیفیت فضاهای عمومی و میزان دسترسی به خدمات عمومی شهری رضایت کامل ندارند، به طوری که بیش از ۴۰ درصد از پاسخ دهندگان کیفیت فضاهای عمومی را در سطح متوسط ارزیابی کرده اند. یافته ها همچنین حاکی از آن است که فضاهای سبز شهری به عنوان یکی از عوامل موثر در ارتقای کیفیت زندگی شناخته می شوند؛ به گونه ای که ۲۰.۸۳ درصد از ساکنین، تاثیر فضاهای سبز را بر کیفیت زندگی خود زیاد ارزیابی کرده اند. نتایج این پژوهش بر اهمیت توجه به نیازها و دیدگاه های ساکنین، بهبود کیفیت فضاهای عمومی، ارتقای دسترسی به خدمات شهری و تقویت فضاهای سبز تاکید دارد. افزون بر این، حفظ و تقویت هویت فرهنگی و ابعاد اجتماعی در طراحی و برنامه ریزی شهری، به عنوان یکی از راهکارهای کلیدی برای افزایش رضایتمندی و کیفیت زندگی ساکنین شهرکرد مطرح می شود. بر این اساس، نتایج پژوهش پیشنهاد می کند که برنامه ریزی شهری در شهرکرد با رویکردی مشارکتی و مبتنی بر نظرات ساکنین صورت گیرد و ضوابط شهرسازی و معماری به گونه ای بازنگری شوند که پاسخگوی نیازهای واقعی جامعه شهری بوده و زمینه ساز ارتقای کیفیت زندگی و پایداری شهری باشند.

کلیدواژه ها:

ضوابط شهرسازی ، کیفیت زندگی ، فضای عمومی ، خدمات شهری ، هویت فرهنگی ، شهرکرد