اثربخشی بازی درمانی گشتالتی بر همدلی و کم رویی کودکان تک والد

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی بازی درمانی گشتالتی بر افزایش همدلی و کاهش کم رویی کودکان تک والد انجام شد. در این پژوهش از نوع طرح های نیمه آزمایشی استفاده شد و طرح پژوهش به صورت پیش آزمون_پس آزمون با گروه کنترل طراحی گردید. جامعه آماری پژوهش را کودکان تک والد مراجعه کننده به کلینیک های منطقه یک شهر تهران در سال ۱۴۰۳ تشکیل دادند که از این جامعه، با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس، ۳۰ نفر انتخاب شد. این ۳۰ کودک با روش جایگزینی تصادفی به دو گروه تقسیم شدند؛ گروه اول (۱۵ نفر) به عنوان گروه کنترل و گروه دوم (۱۵ نفر) به عنوان گروه آزمایش بودند. پیش آزمون های همدلی و کم رویی برای هر دو گروه اجرا شد. سپس، گروه آزمایش تحت ۱۰ جلسه ۶۰ دقیقه ای بازی درمانی گشتالتی قرار گرفت و گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد. پس از اتمام مداخلات، پس آزمون ها برای هر دو گروه انجام شد. داده های جمع آوری شده با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ و آزمون تحلیل کوواریانس مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که بازی درمانی گشتالتی به طور معنادار موجب افزایش همدلی کودکان تک والد شده است (۳۵۷/۹۷=F، ۰۱/۰>p). بازی درمانی گشتالتی بر کاهش کمرویی کودکان تک والد تاثیر معناداری داشته است (۴۱۲/۵۸=F، ۰۱/۰>p). اندازه اثر بیانگر آن است که ۳/۷۸ درصد از تغییرات همدلی و ۴/۶۸ درصد از تغییرات کمرویی کودکان تک والد قابل تبیین است. بر این اساس، پیشنهاد می شود مشاوران و روان درمانگران در زمینه کودکان تک والد از بازی درمانی گشتالتی به عنوان مداخله ای موثر در جهت بهبود همدلی و کاهش کم رویی استفاده کنند.

کلیدواژه ها:

بازی درمانی گشتالتی ، همدلی ، کم رویی ، کودکان تک والد