رابطه انعطاف پذیری روان شناختی با شدت علائم اختلالات شخصیت مرزی با میانجی گری تنظیم هیجان

اختلال شخصیت مرزی یکی از پیچیده ترین اختلالات روان شناختی است که با بی ثباتی هیجانی، تکانشگری، آشفتگی شناختی و روابط بین فردی ناپایدار مشخص می شود. پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش انعطاف پذیری روان شناختی در شدت علائم اختلال شخصیت مرزی با میانجی گری تنظیم هیجان انجام شده است. بر اساس مبانی نظری و یافته های پژوهشی، انعطاف پذیری روان شناختی عاملی اساسی در مدیریت تجارب هیجانی و انتخاب رفتارهای سازگارانه محسوب می شود و کاهش آن می تواند افراد را در برابر نوسانات شدید هیجانی آسیب پذیرتر سازد. از سوی دیگر، ناتوانی در تنظیم هیجان یکی از نشانه های اصلی اختلال شخصیت مرزی است و به عنوان سازوکاری کلیدی در تشدید رفتارهای تکانشی، واکنش های هیجانی شدید و مشکلات بین فردی شناخته می شود. مرور پژوهش ها نشان می دهد که انعطاف پذیری پایین، راهبردهای ناسازگارانه تنظیم هیجان را تقویت کرده و در نتیجه شدت علائم اختلال شخصیت مرزی را افزایش می دهد. بنابراین، تنظیم هیجان می تواند نقش میانجی مهمی در رابطه میان انعطاف پذیری و شدت نشانه های این اختلال داشته باشد. یافته های نظری این مرور می تواند مبنایی برای طراحی مداخلات درمانی موثرتر مانند ACT و DBT و همچنین توسعه مدل های تبیینی در حوزه شخصیت مرزی باشد.

کلیدواژه ها:

انعطاف پذیری روان شناختی ، تنظیم هیجان ، اختلال شخصیت مرزی ، شدت علائم