از سخنران پشت تخته تا راهبر یادگیری: تحول نقش معلم در عصر هوش مصنوعی و متاورس

ظهور فناوری های تحول آفرین نظیر هوش مصنوعی (AI) و متاورس، پارادایم های سنتی آموزش را با چالشی بنیادین مواجه کرده است. در این میان، نقش معلم از یک «انتقال دهنده صرف دانش» و سخنران کلاس های سنتی، به یک «راهبر یادگیری» و تسهیل گر اکوسیستم های دیجیتال در حال تغییر است. هدف این مقاله، واکاوی ابعاد این تحول و تبیین ضرورت بازتعریف هویت حرفه ای معلمان در عصر جدید است. در حالی که هوش مصنوعی مسئولیت های سنگین ارزیابی، شخصی سازی محتوا و پاسخگویی به سوالات متداول را بر عهده می گیرد، و متاورس محیطی غوطه ور (Immersive) برای تجربه های زیسته فراهم می آورد، معلم باید بر مهارت های نرم، تفکر انتقادی، هدایت اخلاقی و طراحی مسیرهای یادگیری متمرکز شود. یافته های این پژوهش نشان می دهد که در دنیای پسا-دیجیتال، تداوم اثرگذاری معلمان نه در رقابت با فناوری، بلکه در هم افزایی با آن و ایفای نقش به عنوان معماران یادگیری اجتماعی و عاطفی نهفته است. در نهایت، این مقاله به چالش های پیش روی معلمان در پذیرش این نقش جدید و ضرورت بازنگری در برنامه های تربیت معلم می پردازد.