بررسی جایگاه آموزش ترکیبی با رویکرد معلم محور در نظام آموزشی نوین

برخی از الگوهای رایج آموزش تلفیقی، بیش از حد بر فناوری تمرکز دارند و نقش معلم را به ناظر یا مجری محتوا تقلیل می دهند. این در حالی است که پژوهش های تربیتی نشان می دهد تعامل انسانی، بازخورد معنادار و هدایت آموزشی معلم، از مولفه های کلیدی یادگیری پایدار و عمیق به شمار می آیند. در نظام آموزشی ایران نیز، علی رغم گسترش نسبی زیرساخت های دیجیتال، هنوز چارچوب نظری و اجرایی منسجمی برای آموزش تلفیقی معلم محور وجود ندارد و بسیاری از معلمان با ابهام در نقش ها، شیوه ها و انتظارات مواجه اند.مسئله اصلی پژوهش حاضر آن است که چگونه می توان آموزش حضوری و دیجیتال را در قالب الگویی معلم محور و متناسب با اقتضائات نظام آموزشی نوین تلفیق کرد، به گونه ای که ضمن بهره گیری از ظرفیت های فناوری، جایگاه حرفه ای معلم حفظ و تقویت شود و فرآیند یادگیری به شکلی اثربخش و معنادار شکل گیرد. پاسخ به این مسئله، مستلزم بررسی نظری، تحلیلی و تجربی آموزش تلفیقی با تمرکز بر نقش معلم است.

کلیدواژه ها:

آموزش تلفیقی ، آموزش حضوری ، آموزش دیجیتال ، معلم محوری ، نظام آموزشی نوین ، یاددهی–یادگیری