مبانی نظری و معماری شبکه های عصبی مصنوعی: از پرسپترون تا یادگیری عمیق

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 20

فایل این مقاله در 18 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CONFOSTTPA03_6103

تاریخ نمایه سازی: 10 خرداد 1405

چکیده مقاله:

این پژوهش با هدف تبیین مبانی نظری و بررسی سیر تطور معماری شبکه های عصبی مصنوعی، از مدل های اولیه پرسپترون تا ساختارهای پیشرفته یادگیری عمیق، انجام یافته است. شیوه انجام این تحقیق بر روش توصیفی-تحلیلی و مرور نظام مند منابع کتابخانه ای و اسناد علمی معتبر استوار است که طی آن، روند تکامل مدل های محاسباتی الهام گرفته از بیولوژی مغز مورد واکاوی قرار می گیرد. در روند پژوهش، ابتدا مفاهیم بنیادین همچون توابع فعال ساز و پرسپترون تک لایه بررسی شده و سپس ضرورت گذار به شبکه های چندلایه به منظور حل مسائل غیرخطی تبیین می گردد. مدل تحلیل مطالب در این مقاله، مبتنی بر مقایسه ساختاری معماری های مختلف و ارزیابی نقش الگوریتم پس انتشار خطا در بهبود کارایی فرآیند یادگیری ماشین طراحی شده است. همچنین، چگونگی ظهور یادگیری عمیق به عنوان پاسخی به محدودیت های محاسباتی و نیاز به استخراج خودکار ویژگی ها از داده های حجیم در کانون تحلیل قرار دارد. در این راستا، معماری های کلیدی از جمله شبکه های کانولوشنی (CNN) و بازگشتی (RNN) از منظر عملیاتی و زیرساخت های ریاضی مورد تدقیق قرار گرفته اند. نتایج به دست آمده نشان می دهد که عبور از معماری های خطی به مدل های عمیق، توانایی سامانه ها را در شناسایی الگوهای پیچیده و انتزاعی به طور چشمگیری افزایش داده است. یافته ها حاکی از آن است که بهبود در سخت افزارهای پردازشی و بهینه سازی توابع هزینه، نقشی کلیدی در موفقیت مدل های نوین در حوزه های بینایی ماشین و پردازش زبان داشته است. علاوه بر این، پژوهش نتیجه می گیرد که علیرغم پیشرفت های شگرف، چالش هایی نظیر تفسیرپذیری مدل ها و نیاز به داده های برچسب دار همچنان از حوزه های نیازمند تحقیق هستند. در نهایت، این مطالعه ثابت می کند که معماری های عمیق بنیان اصلی هوش مصنوعی مدرن را شکل داده و مرزهای توانمندی محاسباتی را در علوم داده جابه جا کرده اند. بنابراین، شناخت دقیق این سیر تحولی برای توسعه مدل های کارآمدتر در صنایع هوشمند و فناوری های آینده ضرورتی اجتناب ناپذیر محسوب می شود. این مقاله تلاش دارد تا با ارائه یک دیدگاه جامع، نقشه راهی برای درک بهتر ساختارهای عصبی مصنوعی و کاربردهای گسترده آن ها در حل مسائل جهان واقعی فراهم آورد.

نویسندگان

مژده درفشان

نویسنده دوم