تاثیر برنامه آموزشی خودتعیینگری بر خودکارآمدی اجتماعی نوجوانان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر برنامه آموزشی خودتعیین گری بر خودکارآمدی اجتماعی نوجوانان انجام شد. دوره نوجوانی به عنوان یکی از حساس ترین مراحل رشد، نقش مهمی در شکل گیری شخصیت، هویت اجتماعی و سلامت روان افراد دارد. در این دوره، برخورداری از خودکارآمدی اجتماعی می تواند موجب بهبود روابط بین فردی، افزایش اعتمادبه نفس و سازگاری اجتماعی نوجوانان شود. از سوی دیگر، آموزش خودتعیین گری به دلیل تاکید بر استقلال، مسئولیت پذیری و احساس شایستگی، می تواند زمینه ارتقای توانایی های اجتماعی نوجوانان را فراهم سازد.روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل نوجوانان دانش آموز دوره متوسطه بود که از میان آنان نمونه ای به روش در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش طی چند جلسه در برنامه آموزشی خودتعیین گری شرکت کرد، در حالی که گروه کنترل هیچ گونه آموزشی دریافت نکرد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه خودکارآمدی اجتماعی بود و داده ها با استفاده از روش های آماری توصیفی و استنباطی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.یافته های پژوهش نشان داد که برنامه آموزشی خودتعیین گری تاثیر مثبت و معناداری بر خودکارآمدی اجتماعی نوجوانان دارد. نتایج همچنین بیانگر آن بود که آموزش خودتعیین گری موجب افزایش اعتمادبه نفس اجتماعی، بهبود روابط بین فردی، افزایش احساس شایستگی اجتماعی و کاهش اضطراب اجتماعی نوجوانان شده است. نوجوانانی که در جلسات آموزشی شرکت کرده بودند، در تعاملات اجتماعی عملکرد موفق تری داشتند و احساس توانمندی بیشتری نسبت به توانایی های اجتماعی خود نشان دادند.

کلیدواژه ها:

خودتعیین گری ، خودکارآمدی اجتماعی ، نوجوانان ، آموزش ، مهارت های اجتماعی ، سلامت روان