بررسی رابطه میان مهارت های مدیریت زمان معلمان به عنوان یکی از مولفه های خودتنظیمی یادگیری دانش آموزان

یافته های این پژوهش درباره نقش مدیریت زمان، بازخورد محبت آمیز معلم و تاب آوری تحصیلی دانش آموزان، چشم انداز جامعی از تعامل میان مهارت های شناختی و عوامل عاطفی در فرایند یادگیری ارائه می دهد. هدف پژوهش بررسی این موضوع بود که چگونه مدیریت زمان می تواند تاب آوری تحصیلی را افزایش دهد و بازخورد محبت آمیز معلم چه نقشی در این رابطه ایفا می کند. با توجه به اهمیت روزافزون تاب آوری در موفقیت تحصیلی و توانایی دانش آموزان برای مقابله با فشارهای آموزشی، بررسی این متغیرها می تواند به ارائه راهکارهای عملی در مدارس کمک کند. در بخش بحث، یافته ها بر اساس نظریه های معتبر، نتایج پژوهش های داخلی و خارجی و تفسیرهای تحلیلی توضیح داده می شوند تا روشن شود که این نتایج چه پیامدهایی برای معلمان، مدارس و نظام آموزشی دارد.نخستین یافته پژوهش نشان داد که مدیریت زمان با تاب آوری تحصیلی رابطه مثبت و معنادار دارد. این موضوع بیانگر آن است که دانش آموزانی که توانایی بیشتری در برنامه ریزی، اولویت بندی، کنترل اتلاف وقت و تنظیم فعالیت های روزانه خود دارند، در مواجهه با چالش های تحصیلی، امتحانات، تکالیف دشوار و فشارهای روانی عملکرد بهتری نشان می دهند. این نتیجه با نظریه خودتنظیمی یادگیری زیمرمن هم خوانی دارد. زیمرمن مدیریت زمان را بخشی اساسی از مرحله «پیش اندیشی» و «عملکرد» می داند؛ یعنی فرد در ابتدا برنامه ریزی می کند، سپس در عمل رفتار خود را کنترل و تنظیم می نماید. در چنین فرایندی، داشتن یک برنامه زمانی مناسب و پایبندی به آن عامل مهمی برای مدیریت هیجان ها و جلوگیری از آشفتگی ذهنی است. از این رو، یافته حاضر تاییدی بر نظریه زیمرمن و بسیاری از مطالعات خارجی مانند پژوهش های Schunk و Zimmerman است که مدیریت زمان را پایه اصلی خودتنظیمی و افزایش تاب آوری معرفی می کنند.

کلیدواژه ها:

مدیریت زمان ، تاب آوری تحصیلی ، بازخورد محبت آمیز معلم ، خودتنظیمی یادگیری ، انگیزش تحصیلی